[blog] Slagschip in de verhuur
Er was eens een man en die deed in reuzenraden. Hoe groter hoe beter. Dat deed hij vanuit Zwitserland, en dan kom je op de golfbaan nog wel eens iemand tegen. De baas van Maybach bijvoorbeeld. Maybach is het luxemerk van Mercedes, dat op zichzelf ook al vrij luxe is. Als je in een Maybach kunt rijden, dan heb je een aardig centje te spenderen: ze beginnen bij een half miljoen, een cabrio doet 1,2 miljoen.
De baas van Maybach zag er helemaal niet vrolijk uit, daar op die golfbaan, dus onze ondernemer stapt erop af en vraagt wat er scheelt. Nou, zegt de directeur van Maybach, niemand wil onze auto’s meer kopen. De afzet daalt voortdurend, en na de crisis al helemaal. Hoe moet dat nu? Zulke prachtige auto’s, en dan hebben we er gewoon iets van 25 in de schuur staan. Zonde. Wat moet ik doen?
Onze ondernemer wist het wel. Luister, zei hij, ik koop die 25 Maybachs van jou. De directeur van Maybach begon te stralen. En, vervolgde de ondernemer, dan huren jullie ze terug voor demonstraties, feesten en partijen. Verder verhuur ik ze ook aan iedereen die het wil.
Daar werd de directeur van Maybach toch even bleek om de neus. Een Maybach in de verhuur? Dan kon hij net zo goed meteen de tent sluiten. Een Maybach is toch iets exclusiefs?
En waarom zou verhuur niet exclusief zijn, riposteerde de ondernemer? En hij rekende voor dat een dagje in een Maybach 2500 piek zou moeten kosten. Met gratis chauffeur. En dat er ook nog mensen zijn die dat ervoor over hebben, mensen van standing, oliesjeiks enzo. Oh dan, zei de directeur van Maybach. En zo geschiedde het. Maybach blij, reuzenradenmaker blij, en allerlei oliesjeiks en -tsaren dus ook, want die kunnen geen dag zonder een Maybach.

Volg BOVAG op Twitter
Like BOVAG op Facebook