Klassiek businessmodel dealer raakt verder uit balans
Autodealers hebben 2025 gemiddeld beter afgesloten dan 2024. De nettowinst steeg van 1,07 procent naar 1,16 procent van de omzet, bij een omzetgroei per vestiging van 4,3 procent tot 22.507.217 euro. In euro’s liep de nettowinst op van 231.073 naar 261.489. Dat is een verbetering, maar wel een die schraal afsteekt tegen de omzetgroei. Volgens BOVAG laten kwetsbare nieuwverkopen, een groeiende afhankelijkheid van occasionverkoop en toenemende spanning op het verdienmodel in aftersales zien dat het klassieke dealermodel verder onder druk komt te staan.
Dat blijkt uit de nieuwste editie van de BOVAG Branche Barometer.
Verkoop
De gemiddelde dealervestiging verkocht in 2025 337 nieuwe auto’s, tegen 310 in 2024. Tegelijk daalde de gemiddelde verkoopprijs van 35.288 euro naar 33.428 euro. Daardoor bleef de omzetgroei op nieuwe auto’s beperkt. De verkoop van gebruikte auto’s groeide harder: gemiddeld verkocht een dealervestiging 433 occasions, tegenover 391 een jaar eerder. Ook hier daalde de gemiddelde verkoopprijs, van 18.992 euro naar 18.353 euro. De omzet uit occasionverkoop steeg desondanks met 7,2 procent.
Voor iedere 10 nieuwe auto’s verkocht een dealer in 2025 bijna 13 gebruikte auto’s. Tegelijk daalde het aantal verkopers per vestiging, terwijl het aantal gefactureerde auto’s per verkoper steeg van 133 naar 149. Dat wijst op verdere consolidatie en een efficiencyslag in de showroom.
Patrick Olgers, voorzitter BOVAG Autodealers: “2025 eindigde beter dan 2024 en ook beter dan verwacht, mede door een fikse, fiscaal gestuurde eindsprint. Maar de verkoop van nieuwe auto’s blijft kwetsbaar: de marges zijn flinterdun en structureel staan de aantallen in de nieuwverkoop onder druk. Dat is simpelweg niet houdbaar. Daardoor worden occasions steeds belangrijker voor het bedrijfsresultaat. Dealers en importeurs zullen daarom met elkaar in gesprek moeten over een betere balans.”
Aftersales
In aftersales verbeterden de resultaten. De werkplaatsomzet steeg met 7,4 procent naar 1.432.608 euro per vestiging. In het magazijn zorgde verdere centralisatie via hubs bovendien voor een efficiencyslag, met minder lokale voorraad en meer centrale aansturing. Maar ook hier neemt de druk op het verdienmodel toe. Het aantal gefactureerde uren per fte monteur daalde met 6,7 procent, van 1.424 naar 1.328 uur, terwijl productiviteit en efficiency verder terugliepen. Tegelijk namen de loonkosten per fte monteur met 6 procent toe en bij indirecte werkplaatsmedewerkers zelfs met 16,8 procent, mede door kostbare externe inhuur.
De werkplaats leverde dus meer op door hogere tarieven, niet doordat er meer uren werden geschreven of de efficiency verbeterde. Olgers: “Normaal kunnen dealers via aftersales de marges op nieuwe auto’s compenseren, maar dat systeem komt steeds verder onder druk te staan doordat het werk in de werkplaats afneemt naarmate de elektrificatie verder toeneemt. Dat betekent namelijk minder onderhoud en minder inkomsten uit bijvoorbeeld olie en andere klassieke aftersales, terwijl juist meer specialistische kennis, opleiding en investeringen nodig zijn.”
Nieuwe realiteit
Olgers: “De conclusie over 2025 is niet dat het slecht gaat, maar dat de rek uit het traditionele businessmodel van de dealer raakt. Dat vraagt om scherpe keuzes. Dealerbedrijven zullen hun werkplaats verder moeten optimaliseren en digitaliseren, klanten beter moeten vasthouden om afnemend aftersaleswerk te compenseren en nadrukkelijker moeten kijken naar andere activiteiten, zoals occasions, lease, fiets en universeel onderhoud. Ook moeten zij voorzichtig zijn met langjarige verplichtingen voor bijvoorbeeld huisvesting, inrichting en personeel, als daar geen zekerheid vanuit het businessmodel van het merk tegenover staat. Tegelijk moet de regeldruk omlaag en is een betere balans nodig tussen nieuwverkoop en aftersales, met een eerlijkere risicoverdeling. Daarover zullen dealerverenigingen en importeurs met elkaar in gesprek moeten.”